พระคาถามหากรุณาธารณีสูตร (ตอนที่ ๑๖)

ปางที่ ๔๙

นอลากินซี

ปางที่ ๔๙

ภาคนิรมาณกาย....พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ โปรดสรรพสัตว์ให้บรรลุธรรม ปลุพวกที่หลงหหลับไหลอยู่ให้ตื่นจากความหลงความเห็นผิด ให้พ้นจากทุคติ

คำแปล...."นอลากินซี"  แปลว่า  นักปราชญ์ผู้รักษาตนเองได้ มีมหากรุณาจิต

อรรถว่า....ผู้ปฏิบัติจะต้องเคารพรักนักปราชญ์  เห็นผู้ใดที่กระทำกรรมดี  ต้องช่วยกันรักษา นับเป็นความเมตตากรุณา  เพียงแต่มีคุณธรรม ก็จะทำความสนิทสนมกับเขาได้  ผู้ที่เกิดความท้อถอย ต้องช่วยส่ง
เสริมให้กำลังใจ เพื่อที่เขาจะได้กลับตัว และเพียรปฏิบัติจนบรรลุสู่พระพุทธภูมิได้


......................................................................................................................................

ปางที่ ๕๐

ตีลีสิดนีนอ

ปางที่ ๕๐

ภาคนิรมาณกาย....พระรัตนธวัชระโพธิสัตว์ถือโตมร

คำแปล...."ตีลีสิดนีนอ"  แปลว่า ความคมของวัชระ เปรียบเหมือนกับความมั่นคงในการปฏิบัติธรรม

อรรถว่า....พระโพธิสัตว์ตักเตือนให้เร่งรีบปฏิบัติธรรม  หากเราตั้งใจปฏิบัติจริง ด้วยความตั้งใจจริง พระรัตนวัชระโพธิสัตว์ ซึ่งถือโตมรเป็นศาสตรวุธอยู่ จะมาคุ้มครองเรา ให้สามารถปราบเหล่ามารและปีศาจได้บ้าง ถ้าบางท่านยังปฏิบัติไม่ถึงขั้นซาบซึ้งในพระธรรม ยังมีความคิดสับสนอยู่ เพียงพระโพธิสัตว์เงื้อศาสตราวุธเท่านั้น เหล่ามารก็จะเผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว

......................................................................................................................................

ปางที่ ๕๑

ผ่อเยหม่อนอ

ปางที่ ๕๑

ภาคนิรมาณกาย....พระสุวรรณาภาธวัชโพธิสัตว์

คำแปล...."ผ่อเยหม่อนอ"  แปลว่า  สุรเสียงก้องไปสิบทิศ

อรรถว่า....พระโพธิสัตว์ต้องการจะคัดเลือกผู้ที่ประพฤติปฏิบัติดีงาม ให้ได้ฟังอนุตรธรรม  ฉะนั้น พระโพธิสัตว์จึงปรากฏธรรมกาย แล้วได้โปรดสรรพสัตว์ตามปณิธาน เพื่อให้สัตว์โลกหลุดพ้นจากความทุกข์เข็ญในการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งเป็นความประสงค์ของพระพุทธองค์

.....................................................................................................................................

พระคาถามหากรุณาธารณีสูตร (ตอนที่ ๑๕)

ปางที่ ๔๖

ผู่ถี่เย ผู่ถี่เย

ปางที่ ๔๖

ภาคนิรมาณกาย....พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ มีเด็กติดตาม (แสดงความเมตตากรุณาโปรดสรรพสัตว์)

คำแปล...."ผู่ถี่เย ผู่ถี่เย" แปลว่า การตรัสรู้ธรรม ตรัสรู้ถึงภูมิจิต

อรรถว่า....ผู้ปฏิบัติจะต้องแสวงหาโพธิจิตและวิริยเจตสิก ไม่ติดข้องในรูปธรรม ไม่ตกไปในกองเพลิงแห่งกิเลส ไม่หวั่นต่อลมฝน ไม่หลีกหนีความยากลำบาก ขณะเดียวกันต้องเพียรพยายามอย่างกล้าหาญไม่ย่อท้อ ถ้าผู้ปฏิบัติตั้งใจมั่นรวบรวมจิตให้เป็นหนึ่ง ธรรมะก็จะเจริญงอกงาขึ้น โอกาสที่จะไปจุติในแดนสุขาวดีภูมิก็มีมากยิ่งขึ้น

.....................................................................................................................................

ปางที่ ๔๗

ผู่ถ่อเย ผู่ถ่อเย

ปางที่ ๔๗

ภาคนิรมาณกาย....พระอานนท์มหาเถรหัตถ์ (อุ้มบาตรจาริกโปรดสัตว์)

คำแปล...."ผู่ถ่อเย ผู่ถ่อเย"  แปลว่า  การรู้แจ้งในธรรม รู้แจ้งในจิต ผู้ปฏิบัติจะต้องถือ "ตัวเขาตัวเรา" เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน  แม้สรรพสัตว์ในทุกคติ ก็ต้องถือว่าเท่าเทียมกับเรา

อรรถว่า....ความเมตตากรุณาของพระโพธิสัตว์ ที่จะให้คนดีและคนชั่ว พร้อมพรักกันไปสู่สุขาวดีภูมิ แม้สัตว์ที่ต้องตกไปอยู่ในทุคติภูมิ พระโพธิสัตว์จะหาอุบายต่าง ๆ ช่วยเหลือให้ออกมา ผู้ปฏิบัติธรรมจำต้องถือความเมตตากรุณาเป็นมูลฐาน

.....................................................................................................................................

ปางที่ ๔๘

มีตีหลี่เย

ปางที่ ๔๘

ภาคนิรมาณกาย....พระเมตไตรยโพธิสัตว์

คำแปล...."มีตีหลี่เย"  แปลว่า  มหากรุณา

อรรถว่า....ผู้ปฏิบัติต้องเจริญเมตตากรุณาจิต เพื่อให้สรรพสัตว์เข้าถึงโพธิมรรค รักตนเองเท่าใด ต้องรักผู้อื่นเท่านั้น  เมื่อปฏิบัติได้ดังนี้  ก็จะได้รับความหลุดพ้น  นี่คือความประสงค์ของพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน


.....................................................................................................................................