พระมหากรุณาธารณีสูตร (ตอนที่ ๑๒)

ปางที่ ๓๗

ปางที่ ๓๗

สึดนอสึดนอ

ภาคนิรมาณกาย.....กาณะมารเทพราช (สั่งสอนเหล่าทวยเทพอย่าให้ร้ายมนุษย์)

คำแปล.....สึดนอสึดนอ เป็นมหาสติ หมายถึงมีจิตสงบจากอกุศล ตั้งมั่นและสามารถประจักษ์สภาวะธรรมตามความเป็นจริงของสิ่งที่ปรากฏขณะนี้ (ปัญญาขั้นสูง)

อรรถะว่า.....ในสังคมมนุษย์ย่อมมีทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่วคละกันอยู่ ในเหล่าเทพและเทวดาก็เช่นกัน เทวดาที่ตั้งตนอยู่ในศีลในธรรมก็มี และที่ถูกฝ่ายอธรรมเข้าครอบงำ ก็มีปะปนกันอยู่  ผู้ปฏิบัติมีความเข้าใจรู้แจ้งตามความเป็นจริงของลักษณะสภาพธรรม ที่ปรากฏขณะนี้ ก็เป็นปัญญาซึ่งจะเป็นพื้นฐาน ในการที่จะนำธรรมะมาใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ชีวิตและจิตใจก็จะแช่มชื่น หากยังมีจิตใจที่เต็มไปด้วยโลภะ โทสะ โมหะ ครอบงำอยู่ ก็ไม่สามารถที่จะพบกับความแช่มชื่น และความมั่นคงของจิตได้เลย

ปางที่ ๓๘

ปางที่ ๓๘

ออลาซัน ฟูลาแซลี

ภาคนิรมาณกาย.....พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์  พระหัตถ์ข้างขวาทรงธนูและคันศร  พระหัตถ์ข้างซ้ายถือ   โล่กำบัง

คำแปล......ออลาซัน  แปลว่า การเข้าถึงธรรม มีความเป็นอิสระในธรรม.....ฟูลาแซลี  แปลว่า การได้พระธรรมกายอันบริสุทธิ์ และเข้าถึงพระรัตนตรัย

อรรถว่า.....การศึกษาและปฏิบัติธรรมนั้น ไม่ควรที่จะติดข้องอยู่ในธรรม แต่ก็ใช่ว่าจะละทิ้งธรรม จุดมุ่งหมายสูงสุดของการปฏิบัติธรรม คือเข้าถึงความสงบจากความติดข้อง ความยึดมั่นถือมั่น อันเป็นความสงบที่ประกอบด้วยปัญญา รู้ตามความเป็นจริงของสิ่งที่กำลังปรากฏ การปฏิบัติเช่นนี้จึงจะได้ชื่อว่าเป็นผู้เข้าถึงธรรมอันเลิศ จิตมีความเป็นอิสระจากกิเลสทั้งปวง จึงจะสามารถบรรลุพระธรรมขั้นสูงสุดได้ เป็นพระอริยบุคคลตามระดับของปัญญาแต่ละขั้นได้

ปางที่ ๓๙

ฮัวซอฮัวซัน

ปางที่ ๓๙

ภาคนิรมาณกาย.....จอมทัพสุวรรณมงกุฏภูมิ ถือกระดิ่งทอง  มีหน้าที่ประกาศธรรมตามกาล ที่เหมาะสม เพื่อโปรดสัตว์โลกทั่วไป

คำแปล.....ฮัวซอฮัวซัน  แปลว่า การอนุโมทนาตามเหตุปัจจัย.....ฮัวซอ  หมายถึง ผู้ที่อยู่ในธรรมตั้งอยู่ในขันติธรรม....ฮัวซัน หมายถึง ผู้บรรลุธรรมมีความสุขอันแท้จริง

อรรถว่า.....พระโพธิสัตว์ทรงกล่าวด้วยความเมตตาว่า "ความสุขที่แท้จริง จะต้องได้มาจากการปฏิบัติที่ยากลำบาก  ถ้าสามารถอดทนต่อความยากลำบาก ก็จะสามารถเข้าถึงความสุขที่แท้จริงได้  การอดทนของสรรพสัตว์ทั้งหลายนั้น มิใช่เพียงแค่อดทนต่อความอดอยาก ความหิว ความกระหายเท่านั้น จะต้องอดทนต่อความหวั่นไหวของจิตด้วย โทสะเกิด สติระลึกรู้รูปนาม ปัญญารู้ตามความเป็นจริงของรูปนามที่ปรากฏขณะนั้น ว่ารูปนามไม่ใช่ตัวตน สัตว์ บุคคล เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัยแล้วก็ดับไป

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

พระคาถามหากรุณาธารณีสูตร (ตอนที่ ๑๑)

ปางที่ ๓๔

มอมอฮัวมอลา

ปางที่ ๓๔

ภาคนิรมาณกาย....พระอภิจารกมารวชิระ มือถือสุวรรณจักร มีหน้าที่คุ้มครองสัตว์โลกให้มีความสงบสุข

คำแปล....มอมอ แปลว่า  ความดีหรือการกระทำดี สามารถทำลายความกลัวแห่งภยันตรายได้...ฮัวมอลา แปลว่า  ธรรมะเป็นสิ่งลึกซึ้ง เข้าใจได้ยากและมีความศักดิ์สิทธิ์ซึ่งไม่สามารถประมาณ หรือคาดคิดเองได้ พระธรรมเป็นมีประโยชน์ ซึ่งไม่มีสิ่งใดจะทัดเทียมได้

อรรถว่า....พระโพธิสัตว์ตั้งใจที่จะโปรดสัตว์ ได้ทรงมีเมตตาจิต คอยคุ้มครองป้องกันแก่ผู้ปฏิบัติธรรม เพื่อให้ได้รับสิ่งอันเป็นมหามงคล  เพื่อที่จะได้ไปเกิดในพุทธภูมิ จะได้ไม่ต้องมาเวียนว่ายอยู่ในสังสารวัฏอันยาวนาน ซึ่งเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน

...............................................................................................................................................

ปางที่ ๓๕

หมกตีลี

ปางที่ ๓๕

ภาคนิรมาณกาย....พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์พนมมือ

คำแปล....หมกตีลี  แปลว่า หลุดพ้น

อรรถว่า....การทำจิตให้สะอาดผ่องใส ด้วยการสาธยายมนต์แห่งพระคาถามหาธารณีสูตรแบบเงียบ ๆ เป็นประโยคหนึ่งที่พระโพธิสัตว์ทรงสอน ให้ผู้ปฏิบัติธรรมเริ่มด้วยการละ ปล่อยวางภาระทางโลกก่อน มีจิตเป็นสมาธิแน่วแน่ สำรวมกาย วาจาและใจ ตัดความยินดีพอใจ ติดข้องต้องการ ความเห็นแก่ตัวออกไป อบรมเจริญเมตตาจิตเนื่อง ๆ  ทั้งนี้เพื่อเป็นหนทางที่จะกำจัดอกุศล หรือกิเลสทั้งหลาย เพื่อที่จะเข้าถึงสัจจธรรม ผู้ที่เจริญพระคาถานี้อยู่เป็นนิจ พระพุทธเจ้าที่ประทับอยู่ทางทิศตะวันตก จะยกย่องและอนุโมทนา...พระคาถาบทนี้ จึงเป็นพระคาถาที่มีคุณค่าประมาณมิได้

..............................................................................................................................................

ปางที่ ๓๖

อีซีอีซี

ปางที่ ๓๖

ภาคนิรมาณกาย....พระมเหศวรเทวราช

คำแปล....อีซีอีซี  แปลว่า  การชักชวนให้ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า สรรพสิ่งทั้งหลายดำเนินไปตามกฏแห่งธรรมชาติ 

อรรถว่า....พระโพธิสัตว์ต้องการสอนให้มนุษย์ทำจิตใจให้สบายตามกฏแห่งธรรมชาติ ให้เข้าใจกฏแห่งกรรม และผลของกรรม ทุกสิ่งเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ไม่อยู่ในอำนาจบังคับบัญชาของผู้ใด ถ้าจิตไม่ถูกครอบงำด้วยอวิชชา สภาพของจิตก็จะแจ่มใสดังสภาพเดิม เมื่อมีกำลังปัญญามากขึ้น ก็จะสามารถเข้าถึงพระสัจจธรรมในขั้นสูงได้ จนกระทั่งสามารถหลุดพ้นจากกิเลสทั้งหลาย นอกจากนั้นยังจะมีโอกาสที่จะช่วยเหลือผู้อื่น และอำนวยประโยชน์สุขแก่่สรรพสัตว์ทั้งหลายด้วย

............................................................................................................................................